Sari la conținut

Nicolaus I Bernoulli

De la Wikipedia, enciclopedia liberă
Nicolaus I Bernoulli
Date personale
Născut[1][2] Modificați la Wikidata
Basel, Elveția Modificați la Wikidata
Decedat (72 de ani)[3][1] Modificați la Wikidata
Basel, Elveția[4] Modificați la Wikidata
ÎnmormântatPeterskirche[*][5] Modificați la Wikidata
PărințiNicolaus Bernoulli[*][[Nicolaus Bernoulli (painter and alderman of Basel (1662-1716))|]]
Ursula Stähelin[*][[Ursula Stähelin ((1665 - 1750))|]] Modificați la Wikidata
Religiereformiert[*][[reformiert (reformed or protestant church in Switzerland)|]][6] Modificați la Wikidata
Ocupațiematematician
cadru didactic universitar[*]
jurist Modificați la Wikidata
Locul desfășurării activitățiiBasel[7]
Padova[7] Modificați la Wikidata
Limbi vorbitelimba germană[8]
limba franceză[8]
limba latină[8] Modificați la Wikidata
Activitate
DomiciliuConfederația Veche a Elveției  Modificați la Wikidata
Alma materUniversitatea din Basel[9]  Modificați la Wikidata
OrganizațieUniversitatea din Padova[9]
Universitatea din Basel[9]  Modificați la Wikidata
RudeJakob Bernoulli
Johann Bernoulli
Hieronymus Bernoulli[*][[Hieronymus Bernoulli ((1669-1760))|]]  Modificați la Wikidata
PremiiMembru al Societății Regale ()[9]  Modificați la Wikidata

Nicolaus (scris și Nicolas sau Nikolas) I Bernoulli (n. 21 octombrie 1687 – d. 29 noiembrie 1759) a fost un matematician elvețian. Membru al celebrei familii Bernoulli, a fost fiul lui Nicolaus Bernoulli (1662–1716), fratele matematicienilor Jakob Bernoulli și Jean Bernoulli.

A fost profesor universitar la Padova (1716), profesor de logică la Universitatea din Basel (1722), profesor de drept la aceeași universitate (1731).

În martie 1714, a devenit membru al Royal Society.

A studiat lucrările matematicienilor anteriori și contemporani.

S-a ocupat de problema rentelor viagere și paradoxul Sankt Petersburg (1709), cu teorema referitoare la independența valorii derivatelor parțiale față de ordinea derivării.

De asemenea, a mai studiat teorema jocului de la Geneva, teoria integralelor despre care a scris mai multe memorii.

În 1713 a publicat lucrările unchiului său, Jakob Bernoulli, sub titlul: Acta conjecturii.

  1. 1 2 „Nicolaus I Bernoulli”. MacTutor History of Mathematics archive. Wikidata Q547473. Accesat în .
  2. Charles Coulston Gillispie, ed. (). Dictionary of Scientific Biography (în engleză). Detroit: Charles Scribner's Sons. ISBN 978-0-684-31559-1. OCLC 187313311. OL 26821008M. Wikidata Q28970153.
  3. Biblioteca Națională a Germaniei. „Gemeinsame Normdatei” (în germană). Wikidata Q36578. Accesat în .
  4. „MacTutor History of Mathematics archive”. Wikidata Q547473.
  5. „Nicolaus I Bernoulli” (în engleză). Find a Grave. Wikidata Q63056.
  6. diferiți autori (). „Nicolaus I Bernoulli” (în germană). Berna: Lexiconul de istorie al Elveției. Wikidata Q642074. Accesat în .
  7. 1 2 „Nicolaus I Bernoulli”. Národní autority České republiky[*]. Wikidata Q13550863. Accesat în .
  8. 1 2 3 „Nicolaus I Bernoulli”. Národní autority České republiky[*]. Wikidata Q13550863. Accesat în .
  9. 1 2 3 4 „Nicolaus I Bernoulli”. MacTutor History of Mathematics archive. Wikidata Q547473.